เมื่อหุ้นมีราคาต่ำลง
มูลค่าพอร์ตก็ลดลง
เป็นเรื่องจริง และไม่มีใครเถียงได้ตลอดกาล
เป็นใครก็คงเสียดายเงินที่ลดลง
แต่จะมีใครที่ดีใจที่มูลค่าพอร์ตลดลงบ้าง
บางคนอาจจะดีใจเพราะได้ขายออกไปแล้วรอซื้อกลับราคาต่ำกว่า
แต่ถ้าคุณมองเห็นโอกาสในวิกฤติ

คุณจะรู้ว่า  ไม่จำเป็นว่า คุณจะได้ขายออกไปแล้วราคามันตกต่ำลง
แม้ว่าคุณจะยังไม่ได้ขายออกไปเลยก็ตาม  โอกาสก็ยังคงอยู่เสมอ
โอกาสที่คุณสามารถใช้เงินน้อยลงกว่าเดิม เพื่อที่จะซื้อหุ้นให้ได้จำนวนที่ต้องการ

ผมไม่ได้หมายความว่า หุ้นขึ้นเป็นเรื่องไม่ดี
ดีแน่ เพราะมูลค่าพอร์ตเพิ่มขึ้น ก็ย่อมทำให้เจ้าของหุ้นมีความรู้สึกสบายใจ
แต่มันก็เป็นเรื่องไม่ดีนัก   ถ้าคุณต้องการเพิ่มจำนวนหุ้นให้เป็นสินทรัพย์
เพราะคุณต้องใช้เงินมากขึ้นเพื่อให้ได้จำนวนหุ้นเท่าเดิมตอนที่ราคายังถูกอยู่

คิดให้เห็นภาพว่า
ถ้าคุณซื้อหุ้นที่ราคา 100 บาท
ปันผล 4 บาท
ต่างกันไหม  ถ้าคุณซื้อที่ราคา 50 บาท
แล้วหุ้นกลับมาที่ 100 บาท  แล้วมีปันผล 4 บาทเท่าเดิม
การที่หุ้นตกจาก 100 มาที่ 50 บาทนั่นเอง ที่คุณจะมีโอกาสได้หุ้น 2 เท่า
เมื่อหุ้นกลับมาที่ 100 บาท  คุณจะมีปันผลรวม 8 บาท  ในขณะที่ใช้เงิน 100 บาทเท่าเดิม

แม้แต่ถ้าหุ้นลงมาอยู่ที่ 50 บาท  และไม่กลับไปที่ 100 บาทอีก
สมมุติว่าอัตราปันผล อยู่ที่ 2 บาท
การที่มีเงิน 100 บาท  ก็ยังมีโอกาสสร้างเงินปันผลเท่ากัน คือ 4 บาท

แต่ที่ต่างกันคือ
โอกาสที่จะกลับมาได้ปันผลสูงกว่านั้น มีมากกว่า

คุณอาจจะคิดได้เหมือนกันว่า
แล้วถ้าเป็นหุ้นเน่าล่ะ ไม่มีปันผลกับเค้า มันจะไม่แย่หรือ
แต่คุณต้องมองให้เห็นว่า
ระหว่างซื้อหุ้นที่ราคา 100 บาท แล้วหุ้นตกลงมา 50 บาท และไม่มีปันผลนั้น
ยังดีกว่าซื้อหุ้นที่ราคา 100 บาท แล้วหุ้นขึ้นไป 200 บาท แล้วต้องใช้เงิน 200 บาท เพื่อซื้อหุ้นเพียง 1 หุ้น
และยิ่งแย่ไปกว่านั้นถ้าหุ้นตกมาที่ 100 บาท  และไม่มีปันผลเหมือนกัน

เมื่อเข้าใจอย่างนี้แล้ว
คุณอาจจะชอบ ถ้าหุ้นมีราคาตกต่ำลงมาก  มากกว่าที่หุ้นขึ้นไปท่าเดียวเสียอีกครับ
และมันก็ยิ่งทำให้คุณลงทุนได้อย่างมีความสุขกว่าเดิมครับ

..

อาจจะมีหลายอย่างที่ทำให้  ผู้นำ แตกต่างจาก ผู้ตาม
แต่สิ่งหนึ่ง ที่ผมคิดว่า  เป็นส่วนที่สำคัญมาก ที่ทำให้ ผู้นำ ต่างจาก ผู้ตาม อย่างมาก
นั่นก็คือ   ผู้นำ  เป็น ผู้ที่ ทำ ให้บางสิ่งบางอย่าง เกิดขึ้น
ในขณะที่ ผู้ตาม  เป็นเพียงผู้เข้ามาร่วมในกระบวนการเท่านั้น

แม้แต่ในทางธุรกิจ
คนที่ได้ ทำ  คือ คนที่ คิด แล้ว ทำ
ไม่ว่าสิ่งที่คิดนั้น จะคุ้มทุน ในระยะเวลา นานเพียงใดก็ตาม
หลายคนเรียนมามาก  คำนวณความคุ้มทุน พบว่า
ระยะเวลาคุ้มทุน เกิน 3 ปี  ก็เลือกที่จะไม่ทำ โครงการที่คิดนั้น
จะคอยคิดหาแต่โครงการที่ทำแล้วคุ้มทุนในระยะเวลาอันสั้น ไม่เกิน 1-2 ปี

แต่ผมพบว่า
คนที่คอยมองหาโครงการที่ให้ตอบแทนได้รวดเร็วขนาดนั้น
เขาจะไม่ได้ทำอะไรเลย
เพราะแทบจะไม่มีโครงการไหนเลยที่คุ้มทุนเร็วอย่างนั้น

แต่กับคนที่  “ทำเลย”  เมื่อได้คิดมาดีแล้วว่าไม่ขาดทุนแน่
และลงมือทำทันที
แม้โครงการนั้นอาจจะใช้เวลานานถึง 10 ปี
สิ่งที่ต่างจากอีกคน ก็คือ เขาได้ทำโครงการนั้นไปแล้ว
และสิ่งที่เขาจะได้พบ โดยไม่ตั้งใจ ก็คือ
เขาจะเริ่มเห็นทางเลือกที่มากขึ้น  เพราะได้ทำโครงการหนึ่งเสร็จสิ้นไป
ไม่ต้องมาวนเวียนคิดว่า  เราจะทำหรือไม่ทำโครงการที่ค้างคาใจนั้นอีก
เขาจะคิดถึงโครงการใหม่ที่อยู่ข้างหน้า  และมักจะพบว่า
โครงการที่อยู่ข้างหน้า  จะเปิดเผยให้เห็น
โครงการที่ใช้ระยะเวลาคุ้มทุนสั้นลงเรื่อยๆ   เนื่องจากตัวเลือกต่างๆ ที่ไม่สำคัญได้ถูกทำไปแล้ว
จะเหลือโครงการที่ดีกว่า เข้ามาให้เลือกทำแทน

และสิ่งสำคัญที่ทำให้ คนที่  “ทำทันที”  ประสบความสำเร็จมากกว่า
นั่นก็คือ
ประสบการณ์

เมื่อระยะเวลาผ่านไปมากพอ
คนที่มีประสบการณ์มากกว่า  ย่อมจะตัดสินใจได้ดีกว่า
เมื่อมีหลายๆ โครงการเข้ามาให้เลือกทำ เขาจะเลือกทำในโครงการที่คุ้มค่าที่สุด

บางคนอาจจะคิดว่า  ปัญหาที่สำคัญคือ “เงินทุน”
แต่ผมกลับมองว่า  ปัญหาที่สำคัญที่สุด คือ  “คิดไม่ออก ว่าจะทำอะไรดี” มากกว่า
คนที่  “ทำทันที”  จะมีโอกาสเข้าถึง “เงินทุน” มากกว่า
เพราะ คนที่จะให้ “เงินทุน”   เขาก็ย่อมจะมองว่า
หากเขาจะให้เงินใครสักคน ไปทำอะไรสักอย่าง  เขาจะเลือกให้ใคร
ระหว่าง คนที่ไม่เคยทำอะไรเลย  กับคนที่ทำอะไรผ่านมามากมายหลายอย่าง

เพราะฉะนั้นแล้ว
คำถามของผมในตอนนี้ก็คือ
สิ่งที่คุณคิด  คุณทำหรือยัง

ลองทำอะไรสักอย่างให้มันเกิดขึ้นครับ
คุณจะเรียนรู้ด้วยตัวเองว่า  ระหว่าง  การทำ  กับ  การไม่ทำ
ต่างกันยังไง

..

วันนี้มีโอกาสได้พบกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง
ท่านจึงเล่าให้ฟังถึงชีวิตที่ผ่านมา

ชีวิตก่อนหน้านั้น ท่านพยายาม ทำในสิ่งที่จะช่วยให้ได้รับ
คำว่า  “อิสรภาพทางด้านการเงินและเวลา”
ด้วยการทำงานประจำ  เป็นอาจารย์สอนนักศึกษาแพทย์
และทำธุรกิจส่วนตัว  เปิดคลีนิก
ซึ่งในช่วงแรกของการทำธุรกิจส่วนตัวนั้น  ไม่ง่าย
เพราะต้องต่อสู้กับช่วงระยะเวลาที่ต้องฟันฝ่าอุปสรรค
ทั้งในเรื่องของต้นทุนทางธุรกิจ ทั้งในเรื่องของประสบการณ์
ทั้งในเรื่องการตลาด

ท่านมองว่า เมื่อสิบปีก่อน  ถือว่า  เป็นสิ่งที่ยาก
จนคิดไปว่า  น่าจะเลิกทำ แล้วไปทำอย่างอื่นดีกว่า
แต่มาถึงวันนี้  ท่านกลับเลิกคิดแบบนั้น
แต่กลับเลือกที่จะทำคลีนิกต่อ
เหตุผลก็คือ  จะเลิกทำไม  เมื่อสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้
มันง่าย มันเป็นสิ่งที่ง่ายแล้ว
มันอาจจะยากสำหรับคนอื่น
แต่มันง่ายสำหรับท่านแล้ว
และมันก็ได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ามาก
ลำพังแค่รายได้ที่เคยได้รับ เก็บเป็นเงินสดฝากธนาคาร
ได้ดอกเบี้ยแต่ละเดือน ก็มากพอที่จะใช้ชีวิตได้อย่างสบายๆ
โดยไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว

แต่ท่านเลือกที่จะ “ทำต่อไป”
เหตุผลก็คือ
มันเป็นสิ่งที่ง่าย แล้วจะเลิกทำไปทำไม

เช่นเดียวกัน
ผมเขียนบทความนี้
ก็เพื่อให้ทุกท่าน เลือก ที่จะทำสิ่งที่ยาก เสียตั้งแต่วันนี้
ผ่านระยะเวลาไปเพียง 10 ปี   สิ่งที่ยากตอนนี้จะกลายเป็นสิ่งที่ง่าย
และมันจะให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า
ซึ่งมันก็จะใช้ได้กับทุกเรื่อง ทั้งเรื่องการทำงาน และ การลงทุน

ลองพิจารณาดูนะครับ
ว่าสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับคุณตอนนี้ คืออะไร
จงเลือกทำสิ่งนั้นก่อนเรื่องอื่นๆ เลยครับ
และคุณจะเห็นผลลัพธ์ของมันเองในภายหลังครับ

..

วันนี้ ไม่ได้เขียนเกี่ยวกับ การลงทุนโดยตรง
แต่ขอบันทึก  สิ่งที่ได้รับรู้  จนสมองประมวลผล
อาจจะผิด หรือ ถูก   ก็ขอรับไว้

ประเด็นก็คือ
ผมมีความสงสัยหลายๆ อย่างที่เกิดขึ้นในช่วงวิกฤติน้ำท่วมใหญ่ครั้งนี้
โดยความเกี่ยวพัน โยงไปถึงกับเฉพาะรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ เท่านั้น

เรื่องแรก
น้ำท่วมนี้  เป็นความจงใจของรัฐบาลนี้หรือไม่
1. ถ้าไม่ใช่  นั่นหมายถึงว่า  รัฐบาลเองก็มีความตั้งใจแก้ปัญหา
แต่จากผลที่ได้ออกมา  ผมมองว่า  รัฐบาลแก้ปัญหาไม่เป็นเอาเสียเลย
เรียกได้ว่า  ไม่มีฝีมือพอ ก็ว่าได้
2. ถ้าเป็นความจงใจ  ก็มีเหตุผลเดียวที่ทำให้ต้องทำแบบนั้น
นั่นก็คือ  สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน
และสร้างเหตุให้ประชาชนทะเลาะกัน (เช่นเรื่องกระสอบยักษ์)
ที่สุด  ความเดือดร้อนต่างๆ ก็ย่อมไม่พ้นไปถึงในหลวงของเรา

สังเกตจากการวางกระสอบยักษ์
ผลก็คือ
น้ำท่วมด้านเหนือกระสอบ

พระราชดำรัสของในหลวง เมื่อปี 2538
ท่านเน้นชัดว่า  จะต้องระบายน้ำทางด้านล่าง ลงทะเลให้เร็ว
น้ำด้านบนก็จะลดเร็วด้วย
และต้องไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้คนที่อยู่ด้านบน ด้วยการกักน้ำไว้
แต่รัฐบาลนี้ทำตรงกันข้าม  และดูเหมือนจะทำด้วยความจงใจด้วยเหตุบางอย่าง

การสร้างความเดือดร้อนให้พระองค์ท่าน
ก็คงรู้ว่า  ใครได้ประโยชน์จากงานนี้

ข้อสังเกตต่อมา
เรื่องการ ออก พระราชกฤษฎีกา อภัยโทษ ให้อดีตนายกทักษิณ
สิ่งที่ควรจะเป็นความลับอย่างที่สุด  เพื่อให้พระองค์ท่านวินิจฉัยโดยไม่มีใครทราบ
ในเรื่องที่จำเป็นต้องตัดสินพระทัย โดยไม่มีแรงกดดัน
กลับถูกเอาออกมาเปิดเผยในที่แจ้งให้สาธารณชนรับรู้

ผลของการทำแบบนั้น
ก็รู้ได้โดยไม่ยากว่า  คนที่เอาความลับมาเปิดเผย ก็คือ พรรคพวกที่อยู่ในนั้นนั่นเอง
แล้วพระองค์ท่านเดือดร้อนจากการทำแบบนี้อย่างไร

ก็คิดดูว่า  ถ้ายังดึงดัน ยื่นพระราชกฤษฎีกา ให้พระองค์ท่านวินิจฉัย
ประชาชน มีอยู่ 2 พวก
1. กลุ่มที่ไม่เห็นด้วย   ถ้าพระองค์ท่านพระราชทานตามที่ขอไป  ก็ย่อมจะไม่พอใจ
2. กลุ่มที่เห็นด้วย (เสื้อแดง)  ถ้าพระองค์ท่านไม่พระราชทานตามที่ขอไป  ก็ย่อมจะไม่พอใจ
ไม่ว่าท่านจะวินิจฉัยออกมาอย่างไร
พระองค์ท่านก็ตกอยู่ในสภาวะที่ถูกกดดันทั้งสองทาง

ผู้ที่ทำอย่างนี้
ไม่ธรรมดา
ผมเรียกว่า  “ฉลาดเป็นกรด”

คนจำนวนไม่น้อยที่ไม่รู้ทัน  ก็ย่อมจะตกอยู่ในเกมของผู้ที่วางแผนแบบนี้
พลอยเป็นเหตุ เป็นส่วนหนึ่งให้พระองค์ท่านเดือดร้อนไปโดยไม่รู้ตัว  (ไม่ว่าจะอยู่ฝ่ายไหนก็ตาม)

ประชาชนเดือดร้อน
พระราชาเดือดร้อนเสียยิ่งกว่า
เพราะท่านทรงเป็นห่วงประชาชนเป็นที่สุด
จนถึงขั้นทรงพระประชวร

ยิ่งประชาชนแตกสามัคคีเท่าไหร่
พระราชาก็เดือดร้อนเป็นทุกข์มากเท่านั้น

ในหลวงก็ทรงมีอายุมากแล้ว
ในวัยที่เรียกได้ว่าเป็นคุณตา คุณทวดเลยด้วยซ้ำ
ยิ่งมีเรื่องไม่สบายพระทัยมากเท่าใด
ก็ยิ่งทำให้กำลังพระวรกายลดลงเท่านั้น

คนไทยที่แตกสามัคคี
คนไทยที่แสดงให้เห็นถึงความไร้ระเบียบวินัย
คนไทยที่แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอ
คนไทยที่แสดงให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัว
คนไทยที่แสดงให้เห็นถึงความเลวทรามต่ำช้า
ล้วนแล้วแต่เป็นส่วนหนึ่ง  ที่ทำให้พระองค์ท่านเป็นทุกข์

ถึงเวลาแล้ว ที่คนไทย ที่บอกตัวเองว่า
“รักในหลวง”
ต้องทำให้พระองค์ท่านเห็นว่า
คนไทยมีความสามัคคี  และมีความเข้มแข็ง
มีวินัย มีความเสียสละ  มีพละกำลัง มีจิตใจที่อ่อนโยนดีงาม

เลิกทะเลาะกัน
เลิกมองแต่ประโยชน์ส่วนตน
ทำให้เห็นว่า  เราพร้อมช่วยเหลือผู้ที่ลำบากกว่า
เราพร้อมจะแบ่งเบาความเดือดร้อนของเพื่อนร่วมชาติ

อย่างนี้  พระองค์ท่านจะได้สบายพระทัย
นี่แหละ จึงเรียกว่า  พวกเราเป็นคนไทย  อยู่ใต้ร่มพระบารมีของพระองค์ท่าน  อย่างเต็มปาก
ด้วยความภาคภูมิใจ

..

VI มักจะมองหาหุ้นที่มีมูลค่าสมราคา
ซึ่งก็ไม่ผิดแต่ประการใด
แต่คนที่สามารถมองเห็นมูลค่าของกรวด
และทำให้เพิ่มมูลค่า หรือ ทำเงินให้ได้
แม้เขาจะไม่เรียกตัวเองว่าเป็น VI
หรือใครจะไม่เรียกเขาว่า VI ก็ตาม

แต่สำหรับผมแล้ว มองว่า
คนที่สามารถทำเงินกับหุ้นที่คนมองไม่เห็นค่าได้
นับว่าเป็น นักลงทุนผู้มีฝีมือ ได้ไม่แพ้ยอดฝีมือคนใด

ไม่ใช่เรื่องยาก หากพบว่า หุ้นมีผลประกอบการที่ดีออกมา
แล้วเข้าซื้อหุ้นตัวนั้น เพื่อทำกำไรภายหลัง
แต่สิ่งที่ยากกว่า คือ คนที่มองดูผลประกอบการที่ไม่สวยงามเท่าใดนัก
แต่ทำนายได้ว่า อนาคต หุ้นตัวนี้จะมีผลประกอบการที่ดีได้
เมื่อใดที่หุ้นตัวนั้น มีผลประกอบการออกมาสวยงาม
ก็คงไม่ต้องแปลกใจว่า ทำไมนักลงทุนคนนั้นถึงได้กำไรออกมาไม่น้อย

หากกรวดทำเงินให้คุณได้
แม้จะไม่ใช่เพชร  แต่ถ้ามันทำเงินให้คุณได้ มันก็คงจะเป็นกรวดชั้นเพชรดีๆ นี่เอง
และหากโอกาสดีๆ มาถึง
กรวดธรรมดาๆ ที่มีมูลค่าสูงดั่งเพชร จะทำกำไรให้เจ้าของได้มากยิ่งกว่า
ซื้อเพชรราคาสูงๆ เอามาขายที่ราคาสูงกว่าเดิมเพียงเล็กน้อยเสียอีก

แต่ก็มีข้อควรระวังอยู๋อย่างก็คือ
ไม่ควรใช้เงินทุนจำนวนมากไปทุ่มเทกับกรวด
แต่ควรใช้เงินเพียงเล็กน้อยก็พอ

ก็ลองมองหาดูหุ้นราคาต่ำกว่าบาท ที่คาดว่าจะมีอนาคตอยู่บ้าง
เอามาเก็บไว้ในพอร์ตดูบ้างนะครับ

..

หลายครั้งที่หุ้นขึ้นต่อเนื่องแบบยาวนาน
หรือลงต่อเนื่องยาวนาน

ถ้าเราเข้าไปซื้อในขณะที่หุ้นยังลงอยู่ ก็คล้ายกับที่เค้าเรียกว่า
เอามือไปรับมีด

ถ้าเราขายออกไปในขณะที่หุ้นกำลังขึ้นอยู่
ก็คล้ายกับที่เค้าพูดว่า ขายหมู

เราสามารถลดปัญหานี้ได้
ด้วยการซื้อขายให้ช้าลง

ด้วยการมีสัญลักษณ์ง่ายๆ
คือ
ถ้าหุ้นลงจากวันก่อนหน้า ให้รักษาจำนวนหุ้นที่วางแผนไว้แล้ว
ด้วยการ (ขาย)
แต่ถ้าจำนวนหุ้นที่มีอยู่ มีน้อยกว่าจำนวนหุ้นที่วางแผนไว้ ก็ไม่ต้องทำอะไร

ถ้าหุ้นขึ้นจากวันก่อนหน้า ให้รักษาจำนวนหุ้นที่วางแผนไว้แล้ว
ด้วยการ (ซื้อ)
แต่ถ้าจำนวนหุ้นที่มีอยู่แล้ว มีมากกว่าจำนวนหุ้นที่วางแผนไว้ ก็ไม่ต้องทำอะไร

เมื่อทำแบบนี้แล้ว
เมื่อหุ้นลงปุ๊บ เราจึงขาย
เมื่อหุ้นขึ้นปุ๊บ เราจึงซื้อ
แต่จะซื้อขายตามจำนวนที่วางแผนไว้แล้วเท่านั้นนะครับ

มันก็จะคล้ายกับว่า
เรามีตัวบอกว่า ราคากำลังหักหัวขึ้น ราคากำลังหักหัวลง
จึงเข้าซื้อหรือขาย

หากจะเทียบกับ FATS แบบ Basic
ว่าอย่างไหนประสิทธิภาพมากกว่ากัน
ก็ต้องตอบว่า
ถ้าหุ้นมีลักษณะแกว่งตัว sideway มากกว่า
FATS แบบเดิมๆ จะให้ประสิทธิภาพสูงกว่า
เพราะซื้อขายทำกำไรได้บ่อยๆ หลายๆ รอบ

แต่ถ้าหุ้นมีลักษณะ ขึ้นยาวๆ หรือ ลงยาวๆ
รูปแบบการซื้อขายแบบนี้จะให้ประสิทธิภาพที่สูงกว่า

ลองดูในภาพประกอบนะครับ
รูปแบบการขายแบบเดิม ใช้ตัวอักษร S และ B ที่เป็นสีเขียวอ่อน
ในขณะรูปแบบใหม่ ใช้ตัวอักษร S และ B ที่เป็นสีแดง

ในตัวอย่างที่คำนวณให้ดู
กำไรในรูปแบบการ Trade แบบเดิมจะสูงกว่า
เนื่องจากระยะเวลาการขึ้นลงของหุ้นเร็วมาก เพียงแค่ 10 วัน
แต่ถ้าหากรูปแบบกราฟที่เห็น มีระยะเวลายาวนานเป็นเดือนหรือเป็นปี
การ Trade แบบใหม่ ที่มีการเทรดน้อยครั้ง
และเป็นการเข้าซื้อเมื่อหุ้นหักหัวขึ้น
และขายเมื่อหุ้นหักหัวลง
ย่อมจะทำให้เกิดกำไรมากกว่า

ถ้าถามว่า ควรจะใช้วิธีการใด
ผมขอแนะนำว่า
สำหรับคนที่ยังไม่เข้าใจระบบ FATS จริงๆ
ก็ให้เทรดระบบเดิมเพื่อให้เข้าใจการทำงานก่อน

เมื่อเข้าใจแล้ว
แนะนำให้เปลี่ยนมาเทรดด้วยการดูว่า
เป็นการเปลี่ยน Trend จากขาขึ้นเป็นขาลง หรือจากขาลงเป็นขาขึ้น

โดยต้องอ้างอิงกับจำนวนที่วางแผนซื้อขายไว้ก่อนหน้านั้นแล้วนะครับ
เพราะไม่อย่างนั้น
ก็จะเป็นการออกนอกกรอบของระบบ FATS

..

จากที่เคยนำเสนอเกี่ยวกับวิกฤติและโอกาส
จากเหตุแผ่นดินไหวที่เฮติ

ถึงตอนนี้  วันที่ 29 ตุลาคม 2553
เกิดอุทกภัยอย่างหนักในบ้านเรา
แน่นอนว่า ความเสียหายตามมามหาศาล

แต่ถึงอย่างนั้น
โอกาสก็มีอยู่เช่นกัน

โอกาสที่รัฐบาลผันเม็ดเงินหลายพันล้านมาเยียวยา
ไม่ว่าจะเป็นการซ่อมแซมถนนหนทาง
ซึ่งธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับวัสดุก่อสร้างได้รับผลดีอย่างแน่นอน

โอกาสสำหรับคนที่มีสินค้าทางการเกษตร
ในขณะที่หลายๆ คนไม่ได้ผลผลิตเลย
แน่นอนว่า
ราคาสินค้าเกษตรในปีนี้ย่อมต้องพุ่งสูงขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการเงิน การให้กู้
ก็ได้รับผลดีตามมาเนื่องจากยอดกู้พุ่งสูงขึ้น

ดังนั้น ไม่ว่าจะมองไปทางไหน
คนที่มีเงินสดอยู่ในมือตอนนี้
ไม่ว่าจะซื้อหุ้นอันไหน ก็ล้วนแต่ได้ประโยชน์ทั้งสิ้นครับ

บางท่านกลัวว่าหุ้นจะตก
หุ้นไม่ตกหรอกครับ หากวันนี้มีวิกฤติ
มีแต่จะขึ้นต่างหากครับ

แต่วันที่ทุกอย่างกลับเข้าสู่ปกติได้ทั้งหมด
นั่นหมายถึงว่า
สินค้าต่างๆ ไม่ใช่สิ่งจำเป็นที่คนจะซื้อหาเข้ามา
ซึ่งนั่นต่างหากที่เป็นสัญญาณที่บอกว่า
หุ้นกำลังจะตก

ทั้งนี้ก็ต้องไม่ลืมพิจารณาด้วยนะครับว่า
ธุรกิจที่เราจะเข้าไปลงทุนนั้น
มีส่วนเกี่ยวข้องกับสินค้าที่ช่วยเหลือผู้คนในยามทุกข์ยากนั้นแค่ไหน
ธุรกิจที่ช่วยได้มากเท่าไหร่ ผลตอบแทนก็ยิ่งมากเท่านั้นครับ

..

ต่อจากนี้ จะเป็นเพียงการวิเคราะห์ ด้วยตัวผมเอง
ซึ่งไม่ได้รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับการเมือง
รวมทั้งแนวทางในการที่จะช่วยยุติปัญหาที่เกิดขึ้น
ผิดถูกอย่างไร ก็เป็นเพียงมุมมองหนึ่งเท่านั้น

เมื่อใดก็ตาม ที่รัฐบาลประกาศใช้อาวุธ เพื่อสลายการชุมนุม
ไม่ว่าฝ่ายผู้ชุมนุมจะมีอาวุธหรือไม่ก็ตาม
เมื่อนั้น ย่อมแสดงว่า “เลือดคนไทย” จะไหลนองแผ่นดิน

และ เมื่อมีเลือดที่หลั่งจากญาติมิตรของตน
คนที่อยู่ข้างหลัง แม้ว่าเดิมทีจะอยู่ข้างเดียวกับฝ่ายรัฐบาล
ก็ย่อมจะมีความรู้สึกเกลียดชัง ผู้ที่มีส่วนทำให้ชีวิตของญาติพี่น้องของตนล้มตายไป

และนั่นคือ สิ่งที่รัฐบาล จะต้องเผชิญ

หลายคนจะเริ่มหยิบอาวุธขึ้นมาต่อกรกับรัฐบาล
และนั่นก็เป็นเหตุผลให้
นายกอภิสิทธิ์ ไม่อาจถอยหลังได้อีก
เพราะหากเขาพ่ายแพ้ในสงครามกลางเมืองครั้งนี้
ชีวิตของเขาย่อมจะต้องตกต่ำ
เพราะไม่มีที่ให้ยืนอยู่ได้ในประเทศชาตินี้ เช่นเดียวกับที่ทักษิณได้รับชะตากรรมนั้น

เหตุผลก็คือ
ความตายของประชาชน เป็นความพ่ายแพ้ของรัฐบาลทุกยุคทุกสมัย
ไม่เว้นแม้แต่รัฐบาลนี้

หนทางเดียวที่นายกอภิสิทธิ์ จะข้ามผ่านไปได้ ท่ามกลางความตายของประชาชน
นั่นก็คือ
“อำนาจสั่งการแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด”
หรือ อีกนัยหนึ่งก็คือ
นายกอภิสิทธิ์ เอง จะต้องเป็นผู้ทำการ “ปฏิวัติ” ภายใต้เงาที่ตนเองเป็นฝ่ายรัฐบาล

เพื่อที่จะสามารถปราบปรามผู้ที่เข้าข่าย “กบฏ” ให้อยู่หมัด
ไม่เช่นนั้น เขาต้องพ่ายแพ้ สถานเดียว

เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว
ผมคาดการณ์ (เดา) ว่า
แผ่นดินกำลังจะลุกเป็นไฟ (จริงๆ)
ที่ผ่านมานั้น เป็นเพียงแค่กองเพลิงเล็กๆ ที่ติดไฟเป็นหย่อมๆ

แต่หลังจากนี้ (หากไม่ทำตามข้อเสนอแนะ ที่ผมจะเล่าในตอนท้าย)
เราคงจะได้เห็นผู้คนล้มตายมากมาย

การที่ปราบปรามผู้ก่อความไม่สงบได้นั้น
“อาวุธ” จะต้องถูกปราบด้วย “อาวุธ”

ซึ่งนายกอภิสิทธิ์ จะต้องเป็นผู้สั่งการทหารได้จริงๆ
ไม่ใช่เป็นเพียง นายก ที่ไร้อำนาจสั่งการ
และแน่นอนว่า
ตอนนี้เขาได้แสดงให้เห็นแล้วว่า
มีทหาร ที่พร้อมรับคำสั่งของเขาแล้ว
และนั่นเอง คำว่า “ปฏิวัติ” ในความหมายที่ผมกล่าวไปตอนต้น

เมื่อรัฐบาล มีทหาร
และบ้านเมือง มีผู้ต่อต้านรัฐบาล
สิ่งที่จะเกิดตามมา ก็คือ “สงครามกลางเมือง”
และผลลัพธ์ก็คือ “ชีวิตที่ต้องสูญเสียไป ท่ามกลางสงคราม”

รัฐบาลนายกอภิสิทธิ์ จะยังสามารถอยู่ต่อไปได้
ก็ต้องอาศัย กำลังทหาร ที่จะต้องปกครองทุกพื้นที่
ไม่ให้มีการก่อความไม่สงบได้อีก
เมื่อนั้น ประเทศชาติจึงจะกลับเข้าสู่ความสงบสุข

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม
เราอาจจะไม่ได้เห็น “ประชาธิปไตย” ไปอีกหลายปี หรือ หลายสิบปี

ซึ่งก็เป็นข้อดีมาก สำหรับประเทศไทย
เนื่องจากว่า
การสั่งการในโครงการพัฒนาหลายๆ โครงการ ที่เป็นไปได้ยาก
ก็สามารถทำได้ ในรัฐบาล ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จ

ความคาดเดาของผมในตอนนี้ก็คือ
หากรัฐบาลของนายกอภิสิทธิ์ ยังใช้อาวุธในการแก้ไขปัญหา
ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นอย่างที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้

แต่ยังมีอีกทางเลือกหนึ่ง ที่จะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านั้นมาก
และจะไม่มีการสูญเสียชีวิตเลย
วิธีการก็คือ
นายกอภิสิทธิ์ จะต้องเป็นหลัก เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทย
ด้วยการ ประกาศออกทางสื่อทุกช่องทาง
ให้คนไทยทั้งประเทศ หันหน้าเข้าสู่หลักธรรม
อาจจะด้วยการประกาศให้ ทุกคนที่ต้องการให้บ้านเมืองสงบ
เข้าวัดในวันอาทิตย์อย่างพร้อมเพรียงกัน
ให้ทุกคนแผ่เมตตา ให้กับทุกฝ่ายไม่เลือกหน้า

ธรรมะเท่านั้นที่จะพาชาติบ้านเมืองเรารอดปลอดภัย
และนี่คือ “โอกาส” ที่จะทำให้คนไทย หันหน้าเข้าหาธรรม

และต้องทำเช่นนี้อย่างต่อเนื่องตลอดไป
ทุกๆ วันอาทิตย์ จะเป็นวันแห่งธรรมะ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในอดีต
ความสงบเรียบร้อยจะเกิดขึ้นมาเอง จากการที่คนไทยเรามีสติ มีปัญญา มีการให้อภัยซึ่งกันและกัน

แต่ถ้าไม่ทำตามนี้แล้ว
ผมก็ค่อนข้างจะเชื่อว่า
สิ่งที่เราไม่ต้องการเห็น คือ คนไทยฆ่ากันเอง นั้น มีความเป็นไปได้สูงมากๆ
และคนตายจะไม่ใช่เพียงแค่หลักสิบหลักร้อย แต่จะสูงกว่านั้นมากๆ

หวังจริงๆ ว่า
ท่านนายก จะเห็นทางออกที่ดี ไม่ต้องแลกกับชีวิตคนจำนวนมากมาย
ซึ่งผมกลัวเหลือเกินว่า จะเกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นมาจริงๆ

อยากให้ช่วยกันส่งต่อบทความนี้ต่อๆ กันไป
เผื่อว่า อาจจะผ่านไปถึงท่านนายกได้
ท่านคงจะตัดสินใจเลือกทางที่ดีที่สุดได้

เมื่อก่อนนี้คนเราก็ทะเลาะกัน ก็เพราะเรื่องการปกครองนี่แหละ
รบราฆ่าฟันกัน ก็เพราะอำนาจนี่แหละ

ตอนนี้ก็รบราฆ่าฟันกัน ก็เพราะอำนาจเหมือนเดิม
เพียงแต่ต่างกันตรงที่ว่า ก่อนนั้น คนมีอำนาจ ปกครองเขตของตนเอง
อยากขยายอาณาเขต ก็ต้องไปตีเขตปกครองของคนอื่น

แต่คราวนี้
เป็นเพราะว่า อำนาจที่มีอยู่ มันยังไม่เพียงพอจะยึดอาณาเขตไว้เป็นของตัวเองได้
ก็ต้องหาทางทำอะไรกันไปอย่างที่เห็น

ผมได้ไปเขียนแสดงความเห็นในบทความของคุณใจ อึ๊งภากรณ์
ที่เมื่อได้อ่านด้วยใจที่เป็นกลางแท้ๆ ก็ต้องขอเตือนสติเค้าไปบ้าง
และก็ขอยกมาไว้ในบล็อกของตัวเองด้วย
คิดว่ามีประโยชน์บ้าง ในการที่จะเตือนสติผู้อ่าน

และนี่คือ สิ่งที่ผมได้เขียนแสดงความเห็นออกไป

“ใช้เวลาอยู่กับ ความมีอคติ
ไม่เคย มองดูความชั่วของตัวเอง
มีเวลา มองหาความชั่วของผู้อื่น

เกิดมาแล้วหาได้มีประโยชน์ต่อสิ่งอื่นใด
เม็ดดินเม็ดทรายที่รองรับน้ำหนักตัวของท่าน ก็ยอมทนรับไปอย่างนั้นเอง
หากมันย้ายตัวเองได้ มันก็คงไม่อยากทำหน้าที่ของมัน
น้ำ อากาศ หากสามารถวิ่งหนีจากจมูก ปาก ของท่านได้ ท่านคงจะหายใจไม่ออก ขาดน้ำอาหารตายไปนานแล้ว

โลกนี้ หาใครดีแต่ส่วนเดียวได้หรือ
แม้แต่ท่านเอง ยังทำไม่ได้ ท่านจะหวังอะไร
ระบบการปกครองที่ดีที่สุด อยู่ที่ตรงไหน มันไม่มีหรอกท่าน มันมีแต่ความโง่ของคนเท่านั้นแหละ
ประธาธิบดีเป็นคนที่ดีที่สุดเหรอ ไม่หรอก มันไม่เกี่ยวหรอกว่า ใครจะดีที่สุด ใครจะเฉลียวฉลาดที่สุด
มันอยู่ที่ว่า คนดีมันดี โดยไม่จำกัดว่า เป็นกษัตริย์ หรือ ยาจก เป็นนักการเมือง หรือ ชาวนา
มันดีของมันเอง
สิ่งอื่นๆ มันก็แค่แต่งตัวมา แล้วก็บอกว่า นี่คือ กษัตริย์ นี่คือ ยาจก นี่คือนักการเมือง นี่คือชาวนา

แต่สิ่งที่เป็นเนื้อแท้ คือ ใจ
ใจดี จะใส่เสื้ออะไรมันก็ดีไปทั้งตัว
ใจเลว จะใส่เสื้ออะไร มันก็เลวไปทั้งตัว

เวลาใจดี มันก็ดีเวลานั้น
เวลาใจเลว มันก็เลวเวลานั้น

สิ่งที่พวกท่านทำ ทำให้บ้านเมืองปั่นป่วนอยู่เวลานี้ ท่านเรียกร้องอะไร ท่านก็รู้อยู่
แต่การไปแหย่ ให้ผึ้งแตกรัง เป็นการกระทำที่บัณฑิต ไม่สรรเสริญ
ท่านไม่รู้หรอกหรือ ทุกวันนี้ คนไทย เป็นเหมือนผึ้งแตกรัง
ใครเป็นคนแหย่ล่ะท่าน

ต่อให้การปกครองที่ล้าหลังที่สุดในโลก
แต่ผู้คนอยู่กันอย่างสงบสุข ไม่ลุกมาทะเลาะเบาะแว้งกัน นั่นก็นับว่า ดีเยี่ยมยอดแล้ว

ยิ่งคุณดิ้นรนเท่าไหร่ ใช่ว่าคุณจะหลุดได้ง่ายๆ
ปลาที่ติดตาข่าย ยิ่งดิ้นรน ก็ยิ่งมัดแน่น
ยิ่งคุณพูดมากเท่าไหร่ คำพูดก็มัดคุณมากเท่านั้น
แล้วคุณจะเริ่มหายใจไม่ออก แล้วก็ตายไปอย่างไร้ค่า

คำพูดของคน
พระพุทธเจ้าบอกว่า

เรื่องไม่จริง ไม่ควรพูด
เรื่องจริง ไม่มีประโยชน์ ก็ไม่ควรพูด
เรื่องจริง มีประโยชน์ แต่ไม่ถูกกาละเทศะ ก็ไม่ควรพูด
เรื่องจริง มีประโยชน์ ถูกกาละเทศะ จึงควรพูด

ลองพิจารณาดูเองเถิดว่า สิ่งที่คุณพูดมันเป็นแบบไหน ใน สี่อย่างนี้ คิดเอาเอง
คิดถูก ก็ดีต่อตัวคุณเอง
คิดผิด คุณเองก็ต้องยอมรับผลของมัน
ผมไม่ได้เกี่ยวข้องกับคุณหรอกนะ

ทำอะไรก็ทำไปเถิด หากทำสิ่งที่ดี
ดินก็อยากจะรับน้ำหนักของคุณ
น้ำก็อยากจะหล่อเลี้ยงเลือดเนื้อคุณ
อากาศก็อยากจะเข้าไปในจมูกของคุณ

หากทำสิ่งที่ไม่ดี
ดินก็จะไม่อยากรับ
น้ำก็ไม่อยากอยู่ในกายคุณ
อากาศก็จะไม่อยากจะไหลเข้าร่างของคุณหรอก

ธรรมชาติเค้ารู้ ว่าเค้าควรอยู่กับคุณนานแค่ไหน”

วันนี้ ก็เลยมานำเสนอข้อมูลใหม่ๆ ที่เพิ่งได้รับมาจาก พี่คนหนึ่งที่ทำงานวิจัยทรัพยากรน้ำ มข.
บอกว่า
ต้นยางนา เป็นพืชที่มีความพิเศษมาก
คือ สามารถปลดปล่อยน้ำ ลงสู่พื้นดิน ปีละ 1 ลูกบาศก์เมตร
ซึ่งต่างจากต้นไม้ชนิดอื่น ที่จะดูดน้ำจากพื้นดินแล้วระเหยไปทางใบ

ในขณะที่ต้นยางนา กลับปล่อยน้ำลงสู่พื้นดิน

พี่เค้าเคยไปสำรวจพื้นที่เนินแห่งหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยยางนา พื้นที่ราว 2000 ไร่
บริเวณนั้น มีแหล่งน้ำซับไหลทั้งปี แม้จะไม่ใช่ป่าต้นน้ำ

หลังจากนั้นไม่นาน
มีการบุกแผ้วถางเพื่อปลูกต้นยูคา
ปรากฎว่า แหล่งน้ำซับนั้นแห้งหายไป จนกระทั่งทุกวันนี้ ไม่มีเหลืออยู่อีกต่อไป

ข้อมูลที่แกบอกว่า ต้นยางนาปล่อยน้ำสู่พื้นดิน ปีละ 1 ลูกบาศก์เมตรนั้น
เป็นผลจากการวิจัยในโครงการของในหลวง (ซึ่งอันนี้ผมได้ยินมาอย่างนั้น จะจริงเท็จอย่างไรไม่ทราบได้นะครับ)

ต้นยางนามีใบไม่มาก
แต่บริเวณที่มียางนาจำนวนมาก
กลับพบว่า มีอุณหภูมิที่ค่อนข้างต่ำกว่าบริเวณอื่นอย่างชัดเจน

ต้นยางนาอายุ 10 ปี สามารถแปรรูปขายได้ต้นละหลายพันบาท
แต่ทั้งนี้ การตัดต้นยางนานั้น จะต้องขออนุญาตจากทางป่าไม้
โดยจะต้องแสดงหลักฐานว่า เป็นยางนาที่ได้ปลูกขึ้นมาเอง และมีการขึ้นทะเบียนไว้ก่อนแล้ว

จึงอยากฝากกับทุกท่าน ที่มีที่ดินทิ้งร้างไว้
ลองพิจารณาปลูกต้นยางนาให้มากๆ เพื่อช่วยในแง่สภาพแวดล้อมที่นับวันจะย่ำแย่ลงไปทุกที
แม้จะไม่ถึงกับเป็นป่าเหมือนเดิม
แต่การมีต้นไม้ที่มากเพียงพอ ก็ช่วยโลกนี้ได้มากเลยครับ

ซึ่งแน่นอนว่า
หากราคาหุ้นสูงขึ้น 10% คุณก็จะได้กำไร 10%
หากราคาหุ้นสูงขึ้น 700% คุณก็จะได้กำไร 700%

ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติ

เพราะ คุณอาจทำมันได้เพียงครั้งเดียว ที่จะฟลุ๊กได้แบบนั้น

ระบบที่ดีที่สุด
ทำได้แค่เพียง
ช่วยให้คุณซื้อหุ้นได้ที่ราคา เกือบต่ำที่สุด
และขายหุ้นได้ที่ราคา เกือบสูงที่สุด

ซึ่งผมคิดว่า ระบบเช่นที่ว่านั้น ไม่มีอยู่จริงในโลกนี้

แต่ระบบที่กำไรน้อยๆ สม่ำเสมอนั้น มีอยู่จริงครับ
และกำไรน้อยๆ นี่เอง คือ หัวใจของธุรกิจ
เพราะ กำไรน้อย ก็คือ เสี่ยงน้อย
เพราะ เสี่ยงน้อย ก็เลย กำไรมาก (เอง)

คุณจะต้องให้เวลากับเงินของคุณมากพอ

ไม่มีประโยชน์ หากคุณหอบหุ้นสูงขึ้นไปที่ราคา 1000 เท่า
แล้วก็ไม่ขายที่ราคานั้น ปล่อยมันตกมาที่ราคาเดิม

สิ่งที่ทำได้เลยก็คือ
อยู่ตรงไหนก็ซื้อได้ เพื่อมีของไว้ขาย
อยู่ตรงไหนก็ขายได้ เพื่อมีเงินหมุนเวียนซื้อใหม่

ระบบ FATS ช่วยคุณทำกำไร ไม่ว่าหุ้นจะขึ้นหรือลง
และปกป้องเงินและหุ้นของคุณไว้เสมอ

หากคุณต้องการผลการตอบแทนที่สูงมากพอ
อาจจะต้องหาวิธีการอื่น

แต่ถ้าต้องการผลลัพธ์ความเติบโตที่สม่ำเสมอ ปีละ 10-20% ทุกปี
ก็ขอให้ศึกษาระบบนี้ ให้เข้าใจจริงๆ

เพราะ โดยวิธีการที่ผมนำเสนอไปนั้น
มีรายละเอียดเพียง 4 บทความเท่านั้น
คือ
1. FATS Basic
2. ทำอย่างไร เมื่อราคาหุ้นตก (พูดถึงการย้ายหุ้น)
3. ทำอย่างไร เมื่อเศรษฐกิจตกต่ำ (พูดถึงการแบ่งขายครึ่งหนึ่ง แล้วซื้อคืน)
4. การวัดความเติบโตของการลงทุน ในแบบของ FATS

หลักการจริงๆ มีเพียงเท่านี้
และผมไม่มีอะไรเขียนมากไปกว่านั้น
เพราะหลักการของมันมีอยู่เท่านั้นครับ

แต่ในเรื่องอื่นๆ ที่เป็นในส่วนมุมมองการลงทุนนั้น
ผมคิดว่าจำเป็นต้องเขียน ก็เพื่อที่จะเป็นอาหารสมอง เป็นความเพลิดเพลิน เป็นความรื่นรมย์ของชีวิต
ในระหว่าง รอผลของเมล็ดพันธุ์ของการลงทุนที่เราได้เริ่มต้นหว่านไปแล้ว
เท่านั้นเองครับ

เพราะฉะนั้น อย่ากลัวที่จะได้กำไรน้อย
โบราณว่า “อย่าหมิ่นเงินน้อย อย่าคอยวาสนา” ครับ

เสน่ห์ของตลาดหุ้น คือ
อะไรๆ ก็เป็นไปได้

ราคาหุ้นอาจผันผวนได้ แบบที่เรียกว่า
เวลาจะขึ้น ไม่กี่วันขึ้นไปเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์ หรือ สูงกว่านั้น
เวลาจะตก ก็ตกมากมายมหาศาล จากเงินล้านเหลือไม่ถึงแสน ก็เป็นไปได้

บางครั้ง ตั้งซื้อราคาต่ำๆ ไว้เกือบ floor มันก็ซื้อได้
บางครั้ง ตั้งขายที่ราคาสูงๆ เกือบ ceiling มันก็ขายได้

ดังนั้น
สิ่งสำคัญที่สุด คือ
แผนการ ที่จะต้องรับมือกับสิ่งเหล่านี้ได้
และสำหรับคุณแล้ว
คุณมีแผน รับมือยังไง

……………

อ่านบทความอื่นๆ ได้ที่

http://fatsrevolution.wordpress.com

..

ใช่ครับ “อม”
แต่เป็น “อมหุ้น” ครับ

กำไรจากส่วนต่างราคาที่ได้ออกมาแล้ว
แต่ละท่านคงวางแผนแตกต่างกันออกไป

บางคน : รอให้เงินครบ 100% แล้วค่อยนำกลับไปลงทุนอีกครั้ง
บางคน : ดึงเงินออกมาจากระบบ จนครบ 100% แล้วนำไปใช้จ่าย
ทิ้งไว้เฉพาะหุ้น ให้ทำงานต่อไป
บางคน : นำเงินไปลงทุนเพิ่ม (อาจจะเป็นหุ้นเดิม หรือ หุ้นตัวใหม่ก็ตามแต่)

ผมเดาเอาว่า
หลายๆ คน คงจะรอให้ได้เงินครบ 100% แล้วจึงนำกลับไปลงทุนอีกครั้ง
อาจจะมีบางท่านที่นำกลับไปลงทุนเพิ่มหุ้นในจังหวะหุ้นขึ้น

ส่วนหนึ่งที่รอ เพราะอยากเห็นว่าระบบทำงานได้จริง
ส่วนหนึ่งก็เพราะว่า เงินส่วนต่างราคาที่ได้ ยังน้อยเกินไปไม่พอซื้อหุ้นเพิ่ม
(เว้นแต่จะหาซื้อหุ้น ราคาต่ำกว่าบาท ซึ่งมักจะไปเจอหุ้นปั่นซะมากกว่า)

แต่สำหรับผม
ใช้วิธี “อม” หุ้นครับ

ผมได้ส่วนต่างของราคามาแล้ว
ก็นำไปลงทุนเพิ่มทันทีที่ทำได้ ไม่ต้องรอ
เนื่องจากว่า เงินทุนยังน้อยอยู่มาก
แต่ว่า มีเป้าหมายที่จะซื้อหุ้นที่มีแนวโน้ม (น่าจะดี) อย่าง ปตท.
หากจะนำเงินส่วนต่างราคาไปซื้อครั้งละ 100 หุ้น คงทำไม่ได้ในตอนนี้แน่ๆ
ผมจึงใช้วิธี ซื้อที่กระดานเศษหุ้น เพราะซื้อครั้งละ 1 หุ้นก็ได้

ในการดานเศษหุ้น การซื้อขาย อาจจะไม่คล่องเท่ากระดานหลัก
ดังนั้น ผมจะใช้วิธีการ “อม” หุ้นแทนครับ
คือ มีเงินพอ ก็ซื้อไว้ 1 หุ้น เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ซื้อทุกราคานั่นแหละครับ

แล้วก็ไม่ต้องไปยุ่งกับมัน ปล่อยมันไว้อย่างนั้นแหละ
จนกว่าจะมีจำนวนหุ้นมากพอ ที่จะมาซื้อขายตามระบบได้ ค่อยมาดูกันอีกที

วิธีนี้
ผมจึงสามารถขยายการลงทุนได้ตลอดเวลา
ไม่ต้องรอให้เงินครบ 100%
เพราะหลักการดอกเบี้ยทบต้นนั้น
ช่วยร่นเวลาการเติบโตของเงินลงทุนได้มาก

ยกตัวอย่าง
หากดอกเบี้ยเงินฝาก ปีละ 10%
ถ้าใช้วิธีดึงดอกเบี้ยออกมา ปีละ 10%
ต้องใช้เวลา 10 ปี กว่าเงินจะเพิ่มขึ้น 2 เท่า

ในขณะที่หากใช้วิธีฝากทบต้นไปในปีที่ 2,3,4,….
ก็จะใช้เวลาเพียง 7.2 ปีเท่านั้น

หากคุณต้องการให้เงินลงทุนของทุน
ทำงานในแบบของ “ดอกเบี้ยทบต้น”
คุณก็ควรจะให้เงินส่วนต่างราคา ของคุณได้ออกไปทำงาน
ส่วนคุณจะเลือก ลงทุนกับหุ้นเดิม ก็ทำได้ครับ

แต่สำหรับผม
ใช้วิธี “อม” หุ้น ตัวที่คิดว่า
มันจะอยู่ไปกับตลาด ได้นานๆ สักหน่อย
และมักจะเห็นว่า หุ้นพื้นฐานดี หลายๆ ตัว มักมีราคาสูงๆ เกือบร้อย หรือ สูงกว่านั้น
ดังนั้น กระดานเศษหุ้น ก็เป็นทางเลือกที่ รายย่อยทุนน้อย
ควรจะแวะไปจับจ่ายซื้อหามาบ้างก็ดี

เพราะบางที
เราไป Bid ที่ราคาต่ำกว่ากระดานหลัก
ก็มีคนขายให้ ได้ราคาถูกกว่าชาวบ้านก็มี

บางทีเราไป Offer ที่ราคาสูงกว่ากระดานหลัก
ก็มีคนเคาะซื้อ ได้ราคาแพงกว่าชาวบ้านเช่นกัน

หรือสำหรับมือใหม่ๆ เงินทุนน้อยระดับไม่กี่พัน
สามารถใช้กระดานเศษหุ้น
ซื้อหุ้นอย่าง ปตท. เอามาทำ FATS ก็ยังได้
แค่ 10 หุ้นก็ทำได้แล้ว

ลองดูนะครับ

..

เหตุการณ์ความสูญเสียที่เกิดขึ้นกับชาวเฮติ
จากเหตุการณ์แผ่นดินไหว เมื่อวันที่ 12 ม.ค.2553

มีการคาดการณ์กันว่าอาจจะมีผู้เสียชีวิตประมาณ 200,000 คน
มีผู้บาดเจ็บอีกหลายแสนคน
ผู้คนไร้ที่อยู่อาศัยนับล้านคน
ผู้คนต้องเผชิญกับความอดอยากเนื่องจากขาดแคลนอาหาร
ถึงขั้นทำร้ายปล้นสะดมภ์กัน เพื่อแย่งชิงอาหารเพื่อประทังชีวิต
โดยเฉพาะในช่วงสัปดาห์แรกนับจากเกิดภัยพิบัติขึ้นมา

แม้ว่าหลังจากสัปดาห์แรกผ่านไป
จะเห็นว่า หลายฝ่ายจากทั่วโลกได้พยายามระดมความช่วยเหลือ
ไม่ว่าจะเป็นทางด้านเงินทอง ด้านอาหาร
แต่ผมก็ยังเชื่อว่า ความช่วยเหลือทางด้านอาหารนั้น
ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการของคนทั้งประเทศ

อาหารที่ถูกลำเลียงจากเครื่องบิน
ก็เป็นเพียงจำนวนที่เพื่อช่วยบรรเทาความหิวโหยไปได้เพียงบางส่วนเท่านั้น
ไม่อิ่มพอเหมือนอย่างพวกเราที่สามารถหาซื้อได้ตามตลาดร้านค้าที่มีอยู่ทุกซอกซอย

วิกฤติที่เกิดขึ้น
มีผู้สูญเสียก็จริง
แต่ก็มีผู้ที่ได้รับผลประโยชน์อยู่ตรงนั้นเช่นกัน
เพียงแต่เราอาจจะไม่ทราบว่า ใครบ้างได้รับประโยชน์ตรงนั้น

บางคนอาจจะอาศัยช่วงเวลาที่เลวร้ายนี้ เพิ่มราคาสินค้า เพราะหาซื้อยาก
แต่บางคนอาจจะไม่ได้ฉวยโอกาสแบบนั้นก็ได้
เช่น บังเอิญ สหประชาชาติเห็นว่าบริษัทแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้เคียงกับเฮติ
ได้รู้ว่ามีอาหารสำเร็จรูปสต๊อคไว้จำนวนมาก
ตัดสินใจสั่งซื้ออาหารจากบริษัทแห่งนั้น
เพื่อไปช่วยเหลือชาวเฮติ ด้วยเงินสักร้อยล้านพันล้าน หรือมากกว่านั้น

จากยอดขายในช่วงเวลาปกติ
อาจจะทำได้เพียงวันละ 5 ล้าน , 10 ล้าน
หากยอดขายพุ่งไปถึงร้อยล้านพันล้าน ในวันเดียว
กำไรก็โตขึ้นมหาศาล แม้จะขายด้วยราคาเดิมก็ตาม

ไม่เพียงแต่ธุรกิจด้านอาหารเท่านั้น
ธุรกิจอื่นๆ ก็มีโอกาสเกิดขึ้นมากมายพร้อมๆ กัน
ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจก่อสร้าง ธุรกิจโครงสร้างพื้นฐาน โทรคมนาคม
ธุรกิจเกี่ยวกับวัตถุดิบ เช่น เหล็ก ปูน ทราย หิน หรือแม้แต่น้ำมัน
เหล่านี้ล้วนเป็นโอกาสที่หาได้ยากในสภาวะปกติ

ลองนึกภาพว่า
ต้องใช้เงินอีกกี่หมื่นกี่แสนล้าน
เพื่อที่จะสร้างบ้าน สร้างตึกรามบ้านช่อง สำนักงานต่างๆ
ให้กลับมามีสภาพเหมือนเดิม
จริงอยู่ว่า
ชาวเฮติอยู่ในสภาพที่ยากลำบาก ไม่มีเงินของตัวเอง
แต่เงินจากทั่วโลกที่กำลังหลั่งไหลไปที่นั่น
ทั้งในรูป บริจาคช่วยเหลือให้เปล่า และ ในรูปให้รัฐบาลเฮติกู้ยืม
ก็ย่อมจะทำให้ธุรกิจต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้รับผลดีในชั่วข้ามคืน

ธุรกิจที่ได้รับประโยชน์จากวิกฤติเหล่านั้น
คุณอาจจะคิดว่า พวกนี้ หากินบนความยากลำบากของคนอื่น
แต่ในทางกลับกัน
หากไม่มีธุรกิจเหล่านี้
ใครจะสร้างบ้านให้พวกเขา
ใครจะขายอาหารให้พวกเขา
ใครจะมาเดินสายไฟฟ้า สายโทรศัพท์ให้พวกเขา
ใครจะขายเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มให้พวกเขา
ใครจะขายยารักษาโรคให้พวกเขา

ธุรกิจเหล่านี้ต่างหาก
ที่เข้าไปช่วยเหลือพวกเขาในสภาวะที่ยากลำบากที่สุด

แม้แต่ชาวเฮติเอง
แม้ว่าพวกเขาต้องสูญเสียอย่างมหาศาลที่สุดเท่าที่ชีวิตนึงต้องพบเจอ
บางคนสูญเสียคนรัก บางคนบาดเจ็บ
แต่สิ่งเหล่านี้มันได้ผ่านไปแล้ว มันเกิดขึ้นแล้ว ย้อนกลับไม่ได้แล้ว
ก็ต้องยอมรับความสูญเสียนั้น

แต่พวกเขาก็ได้โอกาสเช่นเดียวกัน
โอกาสในการพัฒนาประเทศ
เช่น
การวางผังเมืองที่เป็นระเบียบมากขึ้น
การได้รับเทคโนโลยีใหม่ๆ มาทดแทนเทคโนโลยีเก่าที่พังพินาศไปแล้ว
การเป็นที่รู้จักของต่างประเทศ ซึ่งแน่นอนว่า หลายประเทศก็ยังคงช่วยเหลือพวกเขาต่อไปอีกหลายปี
ในแง่ของการซื้อสินค้าที่ผลิตจากประเทศเฮติ
ทำให้มีโอกาสได้นำสินค้าที่มีอยู่ออกไปสู่ต่างประเทศ
และอื่นๆ อีกมากมาย

อย่างในบ้านเรา
หลังเหตุการณ์ซึนามิผ่านไปแล้ว
หลายพื้นที่ได้รับการปรับปรุงจนมีสภาพที่ดีกว่าครั้งที่ยังไม่เกิดเหตุการณ์ขึ้นด้วยซ้ำ

เช่นนี้แล้ว
คุณคงจะเห็นด้วยนะครับว่า
ในวิกฤติ ก็ยังมีโอกาส เหมือนอย่างที่เราเคยได้ยินกันมาตลอด
เพียงแต่ว่า
เรา มีส่วนในโอกาสเช่นนั้นไหม

และขอแสดงความเสียใจกับทุกคนที่ต้องประสบกับเหตุการณ์ที่เลวร้ายครั้งนี้
รวมทั้ง
อยากให้พวกเราทุกคนที่ยังมีลมหายใจอยู่นี้
ได้นำเหตุการณ์เช่นนี้ มาเตือนใจตัวเอง
ในการดำรงชีวิตอยู่อย่างไม่ประมาท มีสติ มีปัญญา

จำลองสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้นกับเราไว้บ้างก็ดี
หากเกิดขึ้นจริงๆ
เราจะผ่านพ้นอุปสรรคเหล่านั้นไปได้อย่างมีสติแก้ไขได้อย่างไร
เราจะปล้นฆ่าแย่งชิงอาหารเหมือนอย่างที่เห็นในข่าวหรือเปล่า
เราจะแบ่งปันให้คนที่หิวกว่าได้ไหม
เราจะมีสติพอจะหาทางช่วยเหลือคนที่กำลังต้องการความช่วยเหลือได้ไหม

เพราะภัยพิบัติต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้
นับว่ายิ่งรุนแรงและถี่ขึ้นกว่าที่ผ่านมาเป็นอย่างมาก
และเราจะคิดว่าคงไม่เกิดกับเราหรอก ก็คงไม่ได้
เพราะภัยธรรมชาตินั้น ไม่ได้เลือกว่า จะต้องเกิดกับเฉพาะประเทศที่อยู่ใกล้รอยเลื่อนเท่านั้น

พม่าเพื่อนบ้านเราก็เพิ่งถูกพายุกระหน่ำ ผู้คนล้มตายไปนับแสน
ซึนามิ ก็คร่าชีวิตผู้คนหลายประเทศในคราวเดียวกันหลายแสนคน รวมทั้งคนไทยบางส่วน
แผ่นดินไหวที่เกิดคราวนี้ก็รุนแรงไม่แพ้กัน
เราแทบจะไม่มีทางรู้เลยว่า
พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับเรา รุนแรงเท่าเหตุการณ์ต่างๆ เหล่านี้ไหม

แต่สิ่งที่เราทำได้ก็คือ
มีสติ อยู่อย่างไม่ประมาท
เพื่ออะไร
ก็เพื่อที่จะมีปัญญาเอาตัวเองให้รอดพ้นความยากลำบากที่สุดที่อาจเกิดขึ้นไปได้

แต่หากโชคร้ายนั้นเกิดขึ้นกับเรา และเป็นคนหนึ่งที่ต้องจากไป
ก็นับว่าไม่เสียเวลาเปล่า
ที่ได้ฝึกฝนตนเอง เจริญสติ ให้เกิดปัญญา ในเวลาที่ยังมีชีวิตอยู่

ขอให้วันนี้ของคุณสวยงามต่อไปนะครับ

..

เมื่อทำตามระบบ FATS-Revolution อย่างมีแบบแผน
เข้าใจกลไกของระบบอย่างดีพอ
ก็จะสามารถพลิกแพลงวิธีการซื้อขายได้
อาจจะไม่ต้องวางแผนสำหรับซื้อทุกราคาจนถึงราคาต่ำสุดก็ได้
จะวางจำนวนซื้อขายแบบปิรามิดก็ได้ หรือ จำนวนเท่าๆ กันทุกราคาก็ได้ หรือจะไม่เท่ากันก็ได้ ได้ทั้งนั้น

ก็จะเกิดสิ่งที่เรียกว่า “ไร้กระบวนท่า”

คือ
อยากซื้อก็ซื้อ ตราบใดก็ตามที่ซื้อได้ (คือ ซื้อได้ถูกกว่าราคาที่เคยขายและรอซื้อคืน)
ถ้าซื้อไม่ได้แสดงว่า
1. เงินหมด
2. ซื้อคืนราคาที่สูงกว่าราคาปัจจุบันได้หมดแล้ว (เหลือแต่ราคาต่ำที่ต้องรอ)
ถ้าเป็นอย่างนั้น มันก็ต้องขาย
อยากขายก็ขาย ไม่อยากขายก็ต้องขาย

แต่ต้องคำนวณก่อนว่า
ทุกๆ ราคาที่ขายไปแล้ว และที่จะขายต่อไปอีก
หากไม่มีทางซื้อคืนพวกนั้นได้อีกเลย
รวมเงินแล้ว ต้องได้ตามจำนวนที่ต้องการ
(อยากได้กำไรเท่าไหร่ก็คิดเอาไว้ก่อนล่วงหน้า)
นั่นแสดงว่า หุ้น ขึ้นๆๆๆๆๆๆ มันถึงจะขายไปจนหมด

ถ้าซื้อก็ไม่ได้ จะขายก็ไม่ได้
ก็เป็นเพราะ
1. หุ้นหมด และ ราคาปัจจุบันสูงกว่าทุกราคาที่เคยขายไป
ก็ปิดบัญชีเก่า แล้วมาเริ่มต้นกันใหม่ ด้วยเงินทุน+กำไรที่ได้ ทำบัญชีใหม่

2. ราคาหุ้นอยู่ระหว่างช่องที่วางแผนขาย แต่ยังไม่ถึงจุดที่จะขาย
เช่น วางแผนขาย 2.00,2.10,2.20,2.30
แล้วขาย 2.00,2.10 แต่ราคาไปแกว่งที่ 2.16-2.18
มันก็จะขายอีกไม่ได้ จะซื้อคืนก็ยังไม่ได้
ก็ให้มาดูกำไรที่วางแผนไว้ ว่าถ้าขายจนหมด จะได้กำไรเท่าไหร่
เอาเฉพาะส่วนกำไรนั้น มาซื้อเพิ่มที่ราคา 2.16 แล้วทำบัญชีใหม่แยกออกมา
บัญชีเก่า จะอยู่ในสถานะ “รอ” ให้ถึงจุดซื้อได้ขายได้
บัญชีใหม่ จะเข้ากฎเกณฑ์เดิม คือ
อยากซื้อก็ซื้อ ตราบใดที่ซื้อได้
หากซื้อไม่ได้ ก็ต้องขาย
อยากขายก็ขาย ไม่อยากขายก็ต้องขาย แต่ถ้าซื้อคืนไม่ได้ ขายจนหมด ต้องได้กำไร

ไร้กระบวนท่าจริงๆ

..

หากการลงทุนเป็น สิ่งใหม่ สำหรับชีวิตของคุณ
ความกลัวที่จะขาดทุน  เป็นสิ่งที่ฉุดคุณเอาไว้

ระยะเวลายิ่งผ่านไปเนิ่นนานเท่าไร  คุณก็จะเหลือเวลาน้อยลงเท่านั้น

สิ่งที่ผมอยากแนะนำให้ทำเป็นอันดับแรก
คือ
“ปลูกต้นไม้”

เพราะคุณจะไม่เสียเวลาเลย
ยิ่งนานไป  ต้นไม้ก็จะเติบโตมากขึ้นเท่านั้น
และต้นไม้นั่นเอง คือ การลงทุนครั้งแรกในชีวิตนักลงทุนของคุณ

คุณจะปลูกไม้ผลก็ได้
คุณจะปลูกไม้เศรษฐกิจก็ได้
คุณจะปลูกไม้ล้มลุกก็ได้
ต้นไม้อะไรก็ได้ทั้งนั้น

แม้ถ้าหากคุณไม่มั่นใจกับธุรกิจที่คนอื่นสร้างขึ้นมา
สิ่งที่คุณสามารถทำได้โดยเสี่ยงน้อยที่สุดคือ

ซื้อที่ดินเปล่า
แล้วก็ปลูกต้นไม้
หรือถ้าไม่ปลูก ก็เพียงแค่ปล่อยทิ้งให้มันเป็นป่ารกไปเลยก็ได้

สิ่งที่คุณจะได้คือ
ต้นไม้ที่เติบโตขึ้นทุกวัน
และมันก็จะมีมูลค่ามากขึ้น

มูลค่าของต้นไม้  เปรียบเหมือนเงินปันผล
ที่ดินที่คุณลงทุนไป ก็ยังเหลือมูลค่า
และปกติแล้วที่ดินมักจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้นอีกด้วย
ถ้าแม้ว่ามูลค่าของที่ดินไม่เพิ่มขึ้น
สิ่งที่คุณจะได้จากต้นไม้  ก็คือดอกผลลำต้นของมัน

ถ้าเลวร้ายที่สุด ราคาที่ดินตกต่ำไปกว่าราคาที่คุณซื้อมา
คุณก็ไม่ต้องกลัวว่าจะขาดทุน
เพราะ อย่างน้อยคุณก็มีที่ดินสำหรับให้คุณยืนอยู่บนโลกใบนี้
เป็นที่ๆ คุณมีอิสระที่จะทำอะไรกับมันก็ได้  ตราบใดที่ไม่ไปทำในสิ่งที่รบกวนคนอื่น

ปัญหาก็คือ
คุณไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อที่ดินใช่ไหม

ถ้าอย่างนั้น
คุณก็จงทำอย่างง่ายๆ
มีโอกาสเมื่อใด  ก็หว่านเมล็ดลงไปที่ดินที่เป็นแหล่งสาธารณะ
เช่น ข้างถนนหนทาง สวนป่าสาธารณะ แหล่งน้ำสาธารณะ ที่ดินสาธารณะ
หรือแม้กระทั่ง ที่ดินของใครสักคนที่ถูกปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ

ไม่ต้องกลัวว่ามันจะทำให้ต้นไม้ขึ้นระเกะระกะ รกครึ้ม
เพราะต้นไม้นั้น ตัดง่ายกว่าปลูก

ต้นไม้ 1 ต้น  ให้ประโยชน์มากมาย
ไม่ใช่แค่เพียงต่อเจ้าของผู้ที่ปลูกมันขึ้นมา
คนเดินถนนก็ได้อาศัยร่มเงา
สัตว์ต่างๆ สามารถใช้เป็นแหล่งอาหาร แหล่งหลบภัย
โลกได้ออกซิเจน  ฯลฯ

เรียกได้ว่า
“ไม่มีขาดทุน”

เมื่อคุณได้เรียนรู้
การลงทุนในแบบที่ง่ายๆ

คุณค่อยขยับไปเป็นนักลงทุน
ที่ต้องใช้ความรู้ประสบการณ์ ในภายหลังก็ทำได้

การปลูกต้นไม้ จะสอนคุณอย่างหนึ่ง
คือ
ให้คุณรู้จักการ “รอ”

ถ้าคุณ “รอ” ได้นานพอ
คุณก็จะได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าเท่านั้น

เพราะฉะนั้นแล้ว
พรุ่งนี้  ลองปลูกต้นไม้ดูสักต้นสองต้นนะครับ
ไม่ต้องรอ ไม่ต้องลังเล
ทำไปเลย

สิ่งที่ต้องรอคอย คือ ผลของมันเท่านั้นครับ

..

เคยสงสัยไหมว่า ทำไมคนร้าย จึง ถูกจับ

โดยเฉพาะ พวกที่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย ที่ทำเงินได้เยอะๆ

เพราะ เมื่อเขาได้เงินมาอย่างง่ายๆ
แม้จะเป็นเงินก้อนโต นับสิบล้านร้อยล้านก็ตาม
แต่เขาจะยังไม่รู้สึกพอ

ให้ไปทำงานอื่น ที่ได้เงินน้อยๆ ก็ทำไม่ได้ ทำไม่เป็นเสียแล้ว
ในเมื่อมีวิธีที่ลงทุนลงแรงน้อยกว่า แต่ได้เงินเป็นกอบเป็นกำ
พวกเขาก็จะหวนกลับไปทำซ้ำๆ ในสิ่งที่เคยทำ

หากคนร้าย สามารถทำเงินได้ก้อนโต แล้ว หยุด
พวกเขาจะไม่มีทางถูกจับได้เลย
เพราะไม่มีเหตุ ให้สาวไปถึงตัวได้อีก

แต่ส่วนใหญ่ คนร้ายไม่เคยทำได้เลย เพราะพฤติกรรมของพวกเขา
ทำให้จะต้องทำแบบเดิมซ้ำๆ สุดท้ายเลยถูกจับจนได้

หากตำรวจล่วงรู้ถึงทฤษฎีข้อนี้
ตำรวจจะจับผู้ร้ายได้ง่ายขึ้นเยอะเลย
ทำยังไงเหรอครับ
ก็ปล่อยให้พวกเขา หาเงินได้สะดวกๆ
เพียงแต่เฝ้าสังเกตแบบเรื่อยเปื่อย เหมือนไม่สนใจ
คนร้ายเหล่านั้น ก็จะวางใจ แล้วก็ประมาทมากขึ้น
สุดท้ายก็จับได้ไม่ยากเลย

………………

แล้วจะประยุกต์มาใช้กับตลาดหุ้นได้อย่างไร

ก็เลียนแบบคนร้ายสิครับ ไม่เห็นยาก
คนร้าย ทำซ้ำๆ สุดท้ายก็ โดนจนได้
นักลงทุน ก็ทำซ้ำๆ ในวิธีการที่สามารถทำได้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สุดท้าย ก็ประสบความสำเร็จ

ลองหาวิธีที่คุณสามารถทำได้แบบยาวนานนะครับ
วิธีลงทุนแบบไหน ทำได้นานที่สุด
นั่นแหละ วิธีการเลียนแบบ พฤติกรรมของคนร้าย

ระบบ FATS-Revolution ก็เป็นหนึ่งในวิธีเช่นนั้นครับ
ลองศึกษาดู

..

เราได้ยินกันบ่อยครั้ง ว่า
ก่อนที่ใครสักคนจะประสบความสำเร็จ เขาคนนั้นก็จะต้องผ่านความล้มเหลว มาอย่างโชกโชน
แต่ที่เราได้เรียนรู้โดยส่วนใหญ่ กลับเป็นความรู้ ในแบบที่เรียกว่า  “ทำอย่างไร จึงจะถูกต้อง”
ไม่ค่อยมีใครสอนว่า  “อะไรบ้างที่ทำแล้ว ผิดพลาด  และต้องหลีกเลี่ยง”

วันนี้จึงมานำเสนอวิธีการจัดการความผิดพลาด
ผมเรียกระบบนี้ว่า  “Mistake System Management  :  MSM”
วิธีการก็ไม่มีอะไรที่ยากไปกว่า  การ “บันทึก”

เมื่อคุณรู้ว่า  คุณกำลังทำอะไรอยู่
ก็บันทึกไว้เป็น  “ชื่อเรื่อง”
เช่น  “การลงทุน ในตลาดหุ้น”

จากนั้น  ก็เริ่มต้น บันทึกความผิดพลาดทุกชนิดที่ เคยมีคนอื่นพูดถึงเอาไว้
จำแนกออกให้ได้มากที่สุดเท่าที่คุณจะสามารถทำได้

สิ่งใดที่พอจะขุดหาความผิดพลาดออกมาได้  ก็จงทำขั้นตอนนี้เป็นอันดับแรก
หากทำเต็มที่แล้ว  ไม่สามารถหาข้อผิดพลาดได้อีกแล้ว  ก็เอาเท่านั้นก่อน
พยายามพลิกดูความผิดพลาดเหล่านั้น บ่อยๆ ซ้ำๆ  โดยเฉพาะอะไรที่ผิดพลาดแล้วทำให้เสียหายมาก
สิ่งนั้นต้องทบทวนให้มากที่สุด

และ เมื่อใดก็ตามที่คุณทำอะไรลงไปแล้ว เกิดความผิดพลาด นอกเหนือจากที่เคยมีบันทึกเอาไว้
ก็ให้คุณบันทึกความผิดพลาดนั้น  ลงไปเพิ่มจากที่มีอยู่เดิม

ต่อไป เราจะได้เห็น  หนังสือในแนวที่เรียกว่า
“ความผิดพลาด  ในการ ………….”

เช่น
“ความผิดพลาด  ในการลงทุนในตลาดหุ้น”
“ความผิดพลาด  ในกระบวนการผลิต ….”
“ความผิดพลาด  ในการปลูกข้าว”
“ความผิดพลาด  ในการลงทุนทำปศุสัตว์”

และสิ่งเหล่านี้นี่แหละ  จะช่วยลดความผิดพลาดของคนรุ่นหลังได้เป็นอย่างดี
เป็นการลดต้นทุน  ลดความสูญเสียจากความไม่รู้  ไปได้อย่างมากมาย

และคุณก็ควรนำระบบนี้   ไปใช้กับการก้าวสู่เส้นทางของนักลงทุนในตลาดหุ้น ด้วยเช่นกันครับ

..

ความจริงแล้ว สิ่งแรกที่ต้องคิดเกี่ยวกับการลงทุน หรือ ก่อนจะลงทุนด้วยซ้ำ
นั่นก็คือ
คุณได้ปล่อยให้เงินของคุณได้ทำประโยชน์ต่อผู้คนมากมาย

ไม่ว่าหุ้นจะขึ้นหรือลง
มันจะไม่ทำให้คุณทุกข์ใจได้เลย
เพราะคุณรู้เสมอว่า เงินของคุณได้กลายเป็นสิ่งที่มีค่าขึ้นมา
เงินของคุณกำลังออกไปทำประโยชน์กับคนอื่น
ค่าของเงิน มันเกิดขึ้นจาก (ประโยชน์) ที่มันมี
หาใช่มูลค่าที่ตราอยู่ในกระดาษบางๆ แผ่นหนึ่ง

กว่าที่คุณจะได้เงินมา 100 บาท
คุณต้องเสียเหงื่อ เพื่อทำงานที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นเท่าไหร่
งานที่มีประโยชน์นั้น  จึงแปลงรูปมาเป็นเงิน

คนส่วนใหญ่ เลือกที่จะนำแรงงานที่ได้ทุ่มเทลงไป
และกลายมาเป็นผล คือ เงิน
นำมันออกไปใช้จ่าย ซื้อหาความสุขให้กับตัวเอง

ได้เงินมา 100 ก็ซื้อสิ่งต่างๆ ไปหมดทั้ง 100 บาท
แล้วก็ออกไปทำงานใหม่ เพื่อให้ได้เงินก้อนใหม่มาใช้จ่าย

แต่สำหรับนักลงทุน
เขาอาจจะใช้เพียง 80 บาท
ส่วนอีก 20 บาท  เขาจะไม่ใช้มัน
เขาเอาไปลงทุน   เอาไปสร้างสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นก่อน
แม้ว่าถ้าหากขาดทุนไปหมดทั้ง 20 บาท
เขาก็ยังมีความสุข ที่เงิน 20 บาทนั้นได้สร้างประโยชน์กับคนอื่นไปแล้ว

การได้ใช้เงินเพียง 80 บาท
ไม่ได้ทำให้ชีวิตของนักลงทุนลำบากขึ้นเลย
เพราะเงิน 80 บาทที่เขาใช้ไปนั้น ก็เพียงพอสำหรับการดำรงชีวิตของเขาแล้ว
เงิน 20 บาท จึงเหลือไปให้กับการลงทุน

แต่โดยธรรมชาติของการสร้างประโยชน์เพื่อคนอื่น
มันจะไม่มีอะไรสูญหายไป
เงิน 20 บาท ที่ทำประโยชน์ไปแล้วนั้น
ก็มักจะได้ดอกได้ผลออกมาบ้างไม่มากก็น้อย
และโดยธรรมชาติอีกเช่นกัน
มันก็จะสร้างผลตอบแทน มากกว่าที่ลงทุนไปเสมอ

แล้ววันหนึ่งที่ ดอกผลของเงินลงทุนมากพอสำหรับการใช้ชีวิต
โดยไม่ต้องตื่นไปทำงานทุกๆ วัน
วันนั้นคุณก็เพียงแค่เก็บเกี่ยวประโยชน์จากแรงงานที่คุณได้ทุ่มเทไปตั้งแต่แรกเท่านั้น

นี่คือ การลงทุนอย่างมีความสุข ที่คุณเองก็ทำได้หากเข้าใจมันจริงๆ

พูดถึงเรื่องการลงทุนแล้ว
เรามักได้ยินเสมอๆ ว่า

เงินของเรา  เราเป็นผู้ตัดสินใจเอง
ได้กำไร ก็อยู่ที่เรา
ขาดทุน ก็อยู่ที่เรา
ให้เชื่อตัวเอง อย่าเชื่อคนอื่น

แต่ผมจะพูดในมุมที่แตกต่างออกไป
คือ อย่าเชื่อตัวเอง อย่าเชื่อคนอื่น

เพราะอะไร
เพราะถ้าเชื่อผู้อื่น แล้วเกิดผิดพลาดขาดทุนขึ้นมา
จะเกิดความคิดขึ้นมาว่า  “ไม่น่าเชื่อคนนี้เลย”
ถ้าเชื่อตัวเอง แล้วขาดทุนยังจะดีกว่าเชื่อคนอื่น

แต่ความจริงแล้ว
คุณแค่รับฟังความคิดของคนอื่นมา
แล้วคุณนั่นแหละเป็นผู้ตัดสินใจเอง
ไม่ใช่เพราะคุณเชื่อเขาหรอกนะครับ
แต่เป็นเพราะคุณเชื่อตัวเองต่างหาก ว่าน่าจะเป็นอย่างที่เขาพูด
ความหมายก็คือ
ข้อมูลที่คุณได้มาจากคนโน้นคนนี้
สุดท้าย  คุณไม่ได้เชื่อคนอื่นหรอก
เพราะคุณเชื่อตัวเองต่างหาก
คุณจึงตัดสินใจออกไปแบบนั้น

เมื่อผลออกมาทำให้ขาดทุน
คุณก็จะโยนความผิดไปให้คนอื่น
แท้จริง มันเป็นการตัดสินใจของตัวเองทั้งนั้น

ผมจึงอยากแนะนำว่า
“อย่าเชื่อตัวเอง  และ อย่าเชื่อคนอื่น”

เพราะถึงเชื่อตัวเอง ก็อาจผิดพลาดได้พอๆ กับ เชื่อคนอื่นเหมือนกัน

แล้วจะให้เชื่อใครล่ะ ???

คำตอบก็คือ
เชื่อใน ธรรมชาติ

ยังไง ???

ธรรมชาติก็คือ
ยิ่งคุณ “โลภ” เท่าไหร่
คุณก็จะยิ่ง “สูญเสีย” เท่านั้น

ยิ่งคุณ “ให้” ออกไปเท่าไหร่
คุณก็จะยิ่ง “ได้” มากเท่านั้น

นี่แหละสิ่งที่ควรเชื่อ

เมื่อคุณเข้าใจหลักการข้อนี้แล้ว
การลงทุน
ก็คือ การให้นั่นเอง

เพราะถ้าคุณเก็บเงินไว้ในไห  ฝังดินเอาไว้
ไม่มีใครได้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรที่คุณมี
สิ่งเหล่านั้นก็ไม่ต่างอะไรจาก เศษเหล็กเศษกระดาษที่ไร้ค่า

ถ้าคุณลงทุนหวังว่าจะได้เงินของคนอื่น
ก็ไม่ต่างจากการคิดหาทางเอาเปรียบเขา
เงินที่ลงทุนไป ก็ไม่ต่างจากการเล่นการพนัน

แต่ถ้าคุณลงทุน  หวังให้เงินของคุณได้สร้างประโยชน์แก่ผู้อื่น
นั่นแหละ ผลที่คุณจะได้รับ  มันมาจากตรงนี้
ธรรมชาติของเงิน มันเป็นแบบนี้

เมื่อใดก็ตาม
ที่คุณเข้าใจ เข้าถึงธรรมชาติข้อนี้แล้ว

อิสรภาพทางด้านการเงินก็เริ่มต้นกับคุณขึ้นเมื่อนั้นเช่นกัน

..