วันนี้ 17 พฤษภาคม 2553
สถานการณ์บ้านเมืองมาถึงจุดที่ รัฐบาล โดยนายก อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
สั่งการให้สลายการชุมนุมของกลุ่ม นปช.
หลังจากที่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ต้องให้มีการสลายการชุมนุม
ต่อจากนี้ จะเป็นเพียงการวิเคราะห์ ด้วยตัวผมเอง
ซึ่งไม่ได้รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับการเมือง
รวมทั้งแนวทางในการที่จะช่วยยุติปัญหาที่เกิดขึ้น
ผิดถูกอย่างไร ก็เป็นเพียงมุมมองหนึ่งเท่านั้น
เมื่อใดก็ตาม ที่รัฐบาลประกาศใช้อาวุธ เพื่อสลายการชุมนุม
ไม่ว่าฝ่ายผู้ชุมนุมจะมีอาวุธหรือไม่ก็ตาม
เมื่อนั้น ย่อมแสดงว่า “เลือดคนไทย” จะไหลนองแผ่นดิน
และ เมื่อมีเลือดที่หลั่งจากญาติมิตรของตน
คนที่อยู่ข้างหลัง แม้ว่าเดิมทีจะอยู่ข้างเดียวกับฝ่ายรัฐบาล
ก็ย่อมจะมีความรู้สึกเกลียดชัง ผู้ที่มีส่วนทำให้ชีวิตของญาติพี่น้องของตนล้มตายไป
และนั่นคือ สิ่งที่รัฐบาล จะต้องเผชิญ
หลายคนจะเริ่มหยิบอาวุธขึ้นมาต่อกรกับรัฐบาล
และนั่นก็เป็นเหตุผลให้
นายกอภิสิทธิ์ ไม่อาจถอยหลังได้อีก
เพราะหากเขาพ่ายแพ้ในสงครามกลางเมืองครั้งนี้
ชีวิตของเขาย่อมจะต้องตกต่ำ
เพราะไม่มีที่ให้ยืนอยู่ได้ในประเทศชาตินี้ เช่นเดียวกับที่ทักษิณได้รับชะตากรรมนั้น
เหตุผลก็คือ
ความตายของประชาชน เป็นความพ่ายแพ้ของรัฐบาลทุกยุคทุกสมัย
ไม่เว้นแม้แต่รัฐบาลนี้
หนทางเดียวที่นายกอภิสิทธิ์ จะข้ามผ่านไปได้ ท่ามกลางความตายของประชาชน
นั่นก็คือ
“อำนาจสั่งการแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด”
หรือ อีกนัยหนึ่งก็คือ
นายกอภิสิทธิ์ เอง จะต้องเป็นผู้ทำการ “ปฏิวัติ” ภายใต้เงาที่ตนเองเป็นฝ่ายรัฐบาล
เพื่อที่จะสามารถปราบปรามผู้ที่เข้าข่าย “กบฏ” ให้อยู่หมัด
ไม่เช่นนั้น เขาต้องพ่ายแพ้ สถานเดียว
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว
ผมคาดการณ์ (เดา) ว่า
แผ่นดินกำลังจะลุกเป็นไฟ (จริงๆ)
ที่ผ่านมานั้น เป็นเพียงแค่กองเพลิงเล็กๆ ที่ติดไฟเป็นหย่อมๆ
แต่หลังจากนี้ (หากไม่ทำตามข้อเสนอแนะ ที่ผมจะเล่าในตอนท้าย)
เราคงจะได้เห็นผู้คนล้มตายมากมาย
การที่ปราบปรามผู้ก่อความไม่สงบได้นั้น
“อาวุธ” จะต้องถูกปราบด้วย “อาวุธ”
ซึ่งนายกอภิสิทธิ์ จะต้องเป็นผู้สั่งการทหารได้จริงๆ
ไม่ใช่เป็นเพียง นายก ที่ไร้อำนาจสั่งการ
และแน่นอนว่า
ตอนนี้เขาได้แสดงให้เห็นแล้วว่า
มีทหาร ที่พร้อมรับคำสั่งของเขาแล้ว
และนั่นเอง คำว่า “ปฏิวัติ” ในความหมายที่ผมกล่าวไปตอนต้น
เมื่อรัฐบาล มีทหาร
และบ้านเมือง มีผู้ต่อต้านรัฐบาล
สิ่งที่จะเกิดตามมา ก็คือ “สงครามกลางเมือง”
และผลลัพธ์ก็คือ “ชีวิตที่ต้องสูญเสียไป ท่ามกลางสงคราม”
รัฐบาลนายกอภิสิทธิ์ จะยังสามารถอยู่ต่อไปได้
ก็ต้องอาศัย กำลังทหาร ที่จะต้องปกครองทุกพื้นที่
ไม่ให้มีการก่อความไม่สงบได้อีก
เมื่อนั้น ประเทศชาติจึงจะกลับเข้าสู่ความสงบสุข
แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม
เราอาจจะไม่ได้เห็น “ประชาธิปไตย” ไปอีกหลายปี หรือ หลายสิบปี
ซึ่งก็เป็นข้อดีมาก สำหรับประเทศไทย
เนื่องจากว่า
การสั่งการในโครงการพัฒนาหลายๆ โครงการ ที่เป็นไปได้ยาก
ก็สามารถทำได้ ในรัฐบาล ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จ
ความคาดเดาของผมในตอนนี้ก็คือ
หากรัฐบาลของนายกอภิสิทธิ์ ยังใช้อาวุธในการแก้ไขปัญหา
ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นอย่างที่ผมพูดไปก่อนหน้านี้
แต่ยังมีอีกทางเลือกหนึ่ง ที่จะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านั้นมาก
และจะไม่มีการสูญเสียชีวิตเลย
วิธีการก็คือ
นายกอภิสิทธิ์ จะต้องเป็นหลัก เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนไทย
ด้วยการ ประกาศออกทางสื่อทุกช่องทาง
ให้คนไทยทั้งประเทศ หันหน้าเข้าสู่หลักธรรม
อาจจะด้วยการประกาศให้ ทุกคนที่ต้องการให้บ้านเมืองสงบ
เข้าวัดในวันอาทิตย์อย่างพร้อมเพรียงกัน
ให้ทุกคนแผ่เมตตา ให้กับทุกฝ่ายไม่เลือกหน้า
ธรรมะเท่านั้นที่จะพาชาติบ้านเมืองเรารอดปลอดภัย
และนี่คือ “โอกาส” ที่จะทำให้คนไทย หันหน้าเข้าหาธรรม
และต้องทำเช่นนี้อย่างต่อเนื่องตลอดไป
ทุกๆ วันอาทิตย์ จะเป็นวันแห่งธรรมะ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในอดีต
ความสงบเรียบร้อยจะเกิดขึ้นมาเอง จากการที่คนไทยเรามีสติ มีปัญญา มีการให้อภัยซึ่งกันและกัน
แต่ถ้าไม่ทำตามนี้แล้ว
ผมก็ค่อนข้างจะเชื่อว่า
สิ่งที่เราไม่ต้องการเห็น คือ คนไทยฆ่ากันเอง นั้น มีความเป็นไปได้สูงมากๆ
และคนตายจะไม่ใช่เพียงแค่หลักสิบหลักร้อย แต่จะสูงกว่านั้นมากๆ
หวังจริงๆ ว่า
ท่านนายก จะเห็นทางออกที่ดี ไม่ต้องแลกกับชีวิตคนจำนวนมากมาย
ซึ่งผมกลัวเหลือเกินว่า จะเกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นมาจริงๆ
อยากให้ช่วยกันส่งต่อบทความนี้ต่อๆ กันไป
เผื่อว่า อาจจะผ่านไปถึงท่านนายกได้
ท่านคงจะตัดสินใจเลือกทางที่ดีที่สุดได้
ไม่ว่าจะเกิดอะไร
ขึ้น ใครจะพูดยังไงก็ตาม
พ่อคือพ่อ คือคนที่อยู่เหนือทุกสิ่งอย่าง เป็นพ่อที่ให้ความอบอุ่นเวลาที่เราท้อ
ให้บ้านที่เราอยู่ ให้พื้นที่เก็บเกี่ยวให้เราอิ่มท้อง
หนูรักพ่อ
หนูรักบ้านหลังใหญ่
หลังนี้ที่สุดค่ะ