ที่ผ่านมา ผมเห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในบ้านเมือง ก็ได้แต่มองดู ความเปลี่ยนแปลง ความเป็นไป ความเป็นธรรมดาของมนุษย์โลก มันก็เป็นอย่างนี้มาทุกยุคทุกสมัย ไม่มีอะไรแตกต่างกัน เมื่อก่อนนี้คนเราก็ทะเลาะกัน ก็เพราะเรื่องการปกครองนี่แหละ รบราฆ่าฟันกัน ก็เพราะอำนาจนี่แหละ ตอนนี้ก็รบราฆ่าฟันกัน ก็เพราะอำนาจเหมือนเดิม เพียงแต่ต่างกันตรงที่ว่า ก่อนนั้น คนมีอำนาจ ปกครองเขตของตนเอง อยากขยายอาณาเขต ก็ต้องไปตีเขตปกครองของคนอื่น แต่คราวนี้ เป็นเพราะว่า อำนาจที่มีอยู่ มันยังไม่เพียงพอจะยึดอาณาเขตไว้เป็นของตัวเองได้ ก็ต้องหาทางทำอะไรกันไปอย่างที่เห็น ผมได้ไปเขียนแสดงความเห็นในบทความของคุณใจ อึ๊งภากรณ์ ที่เมื่อได้อ่านด้วยใจที่เป็นกลางแท้ๆ ก็ต้องขอเตือนสติเค้าไปบ้าง และก็ขอยกมาไว้ในบล็อกของตัวเองด้วย คิดว่ามีประโยชน์บ้าง ในการที่จะเตือนสติผู้อ่าน และนี่คือ สิ่งที่ผมได้เขียนแสดงความเห็นออกไป “ใช้เวลาอยู่กับ ความมีอคติ ไม่เคย มองดูความชั่วของตัวเอง มีเวลา มองหาความชั่วของผู้อื่น เกิดมาแล้วหาได้มีประโยชน์ต่อสิ่งอื่นใด เม็ดดินเม็ดทรายที่รองรับน้ำหนักตัวของท่าน ก็ยอมทนรับไปอย่างนั้นเอง หากมันย้ายตัวเองได้ มันก็คงไม่อยากทำหน้าที่ของมัน น้ำ อากาศ หากสามารถวิ่งหนีจากจมูก ปาก ของท่านได้ ท่านคงจะหายใจไม่ออก ขาดน้ำอาหารตายไปนานแล้ว โลกนี้ หาใครดีแต่ส่วนเดียวได้หรือ แม้แต่ท่านเอง [...]
